Стихи о семье
Стихи о семье — о любви, поддержке и родных людях. Прочитайте и вспомните, как важны близкие.
Стихи
Лепшаму тату
Ты граеш на баяне, тата, — заслухацца можна,
Твае песні кранаюць да глыбіні душы.
Я ведаю: ты лепшы, і гэта незвычайна,
Ты ўмееш рабіць свет прыгажэйшым і смялейшым.
Калі ты спяваеш, я забываю пра ўсё,
Твой голас — як казка, што прыходзіць у дом.
Дзякуй табе за песні, за ласку і цяпло,
Ты — самы лепшы тата, мне з табой пашанцавала.
Татавы песні
Як ты спяваеш, тата, — не перадаць словамі,
Твой голас льецца, быццам ручай вясной.
Баян твой гаворыць, і мы разам з вамі
Спяваем песні, што ўзялі з сабой.
Ты лепшы ў свеце, тата, я гэта знаю,
Твае мелодыі — як зоркі ў вышыні.
Я кожны раз з любоўю ўспамінаю,
Як ты іграеш мне ў цішыні.
Хай песні твае гучаць заўсёды,
Хай радасць прыносяць людзям і мне.
Ты — мой герой, мая ўзнагарода,
Ты — лепшы тата на зямлі.
Мой тата
Мой тата, ты спяваеш так, што сэрца замірае,
Баян у руках тваіх пяе, як птушка ў маі.
Твае песні — як крыніца, што душу мне адмыкае,
Ты лепшы ў свеце, тата, гэта я ведаю без слоў.
Калі ты граеш, свет вакол цішэе і святлее,
І нават вецер за акном не смее парушыць цішыню.
Твой голас — быццам сонца промень, што мяне сагравае,
Я шчаслівы, што ты ёсць, і гэта я не змаўчу.
Ты навучыў мяне любіць і песні, і баян,
І кожны раз, калі ты граеш, я ганарыўся б ты,
Што маю такога тату — лепшага за ўсіх,
Які спявае ад душы і робіць свет дабрэйшым.
Лепшы тата
Ты — мой тата, ты — музыка свету,
Голас твой — цёплы прамень.
Песні твае, быццам кветкі,
Радуюць кожны дзень.
Як ты іграеш на баяне,
Слухае цэлая хата.
Ты — найлепшы, гэта праўда,
Мой дарагі, мой тата.
Спявай жа мне песні часцей,
Хай льюцца яны, як рэкі.
Няма цябе ў свеце лепей,
Ты — мой назаўжды навекі.
Татавы песні
Як ты спяваеш, мой тата,
Светлыя песні свае,
Сэрца маё, як у свяце,
Радасна б'ецца ў грудзях.
Ты на баяне іграеш —
Пальцы твае, як артыст,
Кожная нота ўзлятае,
Быццам вясёлы ліст.
Ты — найлепшы на свеце,
Гэта я ведаю, так.
Хай жа твае песні гэтыя
Льюцца, як звонкі мак.
Мой тата
Калі ты граеш на баяне,
Святлее робіцца ў хаце.
Твае песенкі, як зданне,
Не стоміцца слухаць, тата.
Твой голас — цёплы і ласкавы,
Ён лечыць сэрца і душу.
Ты лепшы ў свеце, гэта праўда,
Я гэта ведаць заўсёды хачу.
Спявай жа, тата, мне часцей,
Хай песня лёгка льецца.
Няма цябе на свеце лепей,
Мой тата, маё сонца.
Голас таты
Твой голас — музыка жывая,
Ён льецца, быццам ручаёк.
Баян твой сэрца закранае,
Як толькі ты бярэш ражок.
Ты песні добрыя спяваеш,
Што ў душу свецяць, як зара.
Ты лепшы тата на зямлі,
Цябе люблю я, як сябра.
Хай песні твае гучаць вечна,
Хай радасць льецца праз край.
Ты — мой герой, ты — мой найлепшы,
Ты — мой тата, ты — мой рай.
Татавы песні
Як ты граеш на баяне,
Свет вакол цвіце, як сад.
Сэрца радасна спявае,
І няма ўжо дарог назад.
Твае песні — быццам птушкі,
Што ляцяць у небасхіл.
Яны лечаць усе раны,
Даюць сілы і натхненне.
Ты найлепшы тата ў свеце,
Я ганаруся табой.
Твае песні, як праменьчык,
Свецяць ярка над зямлёй.
Мой тата — музыка
Мой тата — музыка жывая,
Яго баян пяе, звініць.
Калі ён грае, я ўспамінаю,
Як добра ў свеце гэтым жыць.
Ён песні добрыя спявае,
Што кранаюць да глыбіні.
І сэрца радасна спявае
У гэтыя шчаслівыя дні.
Ты лепшы тата ў цэлым свеце,
Цябе люблю я больш за ўсіх.
Твае мне песні, быццам дзеці,
Прыносяць радасць і ўсмех.
Тата-музыка
Мой тата грае на баяне,
Ягоны голас — як ручай.
Ён песняй сэрца мне кранае,
Ён мой найлепшы ў свеце тата.
Ягоны песні — быццам зоры,
Што свецяць цёпла ў цёмны час.
Яны разганяюць любыя хмары,
І радасць свеціцца ў вачах.
Ён лепшы ў свеце, я ўпэўнены,
Такіх, як ён, няма нідзе.
Ягоны песні — дар чароўны,
Яны са мной заўсёды і ўсюды.
Песні таты
Як тата мой бярэ баян,
Святлее ў хаце кожны кут.
Ён грае так, што нават рань
Спявае з ім, як добры друг.
Ягоны песні — быццам мёд,
Што льецца цёплаю хваляй.
Забыты ўсе турботы, пот,
Калі спявае тата з намі.
Ён лепшы ў свеце, мой герой,
Хоць не насіў сталёвых лат.
Ён з песняй, з дружбаю, з душой —
Мой найвялікшы ў свеце тата.
Мой тата
Мой тата — музыкальны чалавек,
Ён на баяне грае кожны вечар.
Ягоны голас лёгкі, як прамень,
Ён песняй лечыць душу і сустрэчу.
Ягоны песні — радасць і цяпло,
У іх — і поле, і рака, і неба.
З ім у душы так светла і яснл,
Ён лепшы ў свеце, больш такога неба.
Калі ён грае, сціхае ўвесь двор,
І нават птушкі слухаюць на даху.
Мой тата — найвялікшы музыка,
Яго люблю я больш за ўсіх на свеце.
Найлепшы тата
Ты граеш на баяне так,
Што сэрца радасна спявае.
Твой голас — гэта цуд, не знак,
Ён душу мне асвятляе.
Якія песні ты спяваеш!
Яны як зоркі ў небе ззяюць.
Ты лепшы тата на зямлі,
Твае мелодыі — мае.
Люблю цябе, мой дарагі,
Ты — мой герой, мая апора.
Хай песні твае берагі
Заўсёды будуць, без дакору.
Баян і голас
Як ты спяваеш — птушкі замаўкаюць,
Баян твой плача і смяецца.
Мелодыі твае кранаюць,
І сэрца радасна б'ецца.
Ты лепшы тата, я гэта знаю,
Твае песні — мой абярэг.
Цябе заўсёды я жадаю,
Ты — мой найлепшы чалавек.
Хай песні твае льюцца вечна,
Хай радасць свеціцца ў вачах.
Ты — тата мой, і гэта вечна,
Ты — лепшы ў свеце, без ваганняў, ах!
Мой тата — музыка
Калі ты граеш на баяне,
Я слухаю, затаіўшы дых.
Твае мелодыі — як ззянне,
Яны гучаць у сэрцы ўсіх.
Твой голас — цёплы і глыбокі,
Ён песні лепшыя спявае.
І ў гэтым свеце адзінокім
Ён мне душу асвятляе.
Ты лепшы тата на планеце,
Цябе люблю я больш за ўсіх.
Твае падаркі — быццам кветкі,
А песні — радасць і суцяшэнне ў іх.
Калыханка для баяна
Мой тата — лепшы ў цэлым свеце,
Яго баян спявае ціха.
Ён грае так, што нават вецер
Спыняе свой нястрымны бег.
Я слухаю і ўсміхаюся,
Мне так спакойна і цёпла.
Няма нікога лепш за тату —
Ён мой асэнсаваны свет.
Татавы рукі
Як толькі тата бярэ баян,
Усе вакол сціхаюць раптам.
Яго пальцы лёгка бягуць,
Нібы па клавішах-хвалях.
Ён мой герой, мая апора,
З ім не баюся я нічога.
І песня таты, як святло,
Сагравае сэрца маё.
Мой тата
Мой тата — самы лепшы ў свеце,
Ён добры, моцны і вясёлы.
Калі ён грае на баяне,
То радасць льецца ў кожны кут.
Яго мелодыі жывыя
Збіраюць сяброў і суседзяў.
І я ганаруся, што такі
Мой тата — лепшы на зямлі.
Куточак зямлі
Ты такі ненаглядны —
Мой радзімы куточак зямлі.
Ты такі ненаглядны —
Край, дзе крылы ўзнімаюць буслы.
Твае росныя травы імкнуцца ўгару,
Дзе блакіт пазнаў шум дубровы,
Дзе бярозы сплятаюць вясёлую гру,
І жыве Нарачанская мова.
Пойдзем разам па сцежках, дзе вецер гудзіць,
Дзе жыта хвалюецца морам,
Там, дзе маці чакае, і сэрца баліць,
І спакой ахінае прасторай.
Ты — спакой і адзіны прытулак душы,
Натхненне і ціхі натхніцель,
Ты — у сэрцы навек, як вянок з цішыні,
Мой блакітны, жыццёвы асілак.
Кожны вечар я чую твой шэпт верасовы,
Кожны ранак твой подых пазнаю,
І шчаслівы, што ў свеце ёсць востраў такі,
Дзе я зноў маладым пабываю.
Ты — не проста зямля, ты — маленства вяртанне,
Ты — пачатак і вечны спакой,
Працягні мне далонь, я ў тваім святле —
Назаўжды стану роднай табой.
✧ тег: сям'я ✧