Стихи о семье

Куточак зямлі Ты такі ненаглядны — Мой радзімы куточак зямлі. Ты такі ненаглядны — Край, дзе крылы ўзнімаюць буслы. Твае росныя травы імкнуцца ўгару, Дзе блакіт пазнаў шум дубровы, Дзе бярозы сплятаюць вясёлую гру, І жыве Нарачанская мова. Пойдзем разам па сцежках, дзе вецер гудзіць, Дзе жыта хвалюецца морам, Там, дзе маці чакае, і сэрца баліць, І спакой ахінае прасторай. Ты — спакой і адзіны прытулак душы, Натхненне і ціхі натхніцель, Ты — у сэрцы навек, як вянок з цішыні, Мой блакітны, жыццёвы асілак. Кожны вечар я чую твой шэпт верасовы, Кожны ранак твой подых пазнаю, І шчаслівы, што ў свеце ёсць востраў такі, Дзе я зноў маладым пабываю. Ты — не проста зямля, ты — маленства вяртанне, Ты — пачатак і вечны спакой, Працягні мне далонь, я ў тваім святле — Назаўжды стану роднай табой.