Стихи о спокойствии
Найдите вдохновение в стихах о спокойствии и гармонии. Позвольте себе минуту тишины.
Стихи
Калыханка для баяна
Мой тата — лепшы ў цэлым свеце,
Яго баян спявае ціха.
Ён грае так, што нават вецер
Спыняе свой нястрымны бег.
Я слухаю і ўсміхаюся,
Мне так спакойна і цёпла.
Няма нікога лепш за тату —
Ён мой асэнсаваны свет.
Звон над краінай
Зноў узносіцца над зямлёю
Калакольны, прыгожы звон.
Сонца ўсходзіць тут і заходзіць,
Асвячаючы краіну маю.
Вось узняліся кветкі да сонца,
І цудоўна пяюць салаўі,
Вялізарныя рэкі, бясконца,
Цягнуць у мора воды сваі.
А на поплаве коні іржуць,
Каснікі выйшлі ў поле з касой,
Пчолы дружна гудуць у ражку,
Пахне мёдам і свежай расой.
Дзеці бегаюць па траўніку,
Ў небе лётае белы бусел,
Хтосьці грае на баяне ціха,
Каб ніхто ў гэты час не заснуў.
Я люблю гэты край, гэту зямлю,
Дзе туманы плывуць над ракой,
Дзе ў садзе спеюць яблыкі,
Дзе жыве наш народ дарагі.
Хай жа звон гэты гучна гучыць,
Хай жа песня ляціць у прастор,
Каб ніколі не змоўкла крыніца,
Што жывіць нашы сэрцы і дом.
Сэрца маё
Ты такі ненаглядны —
Мой радзімы куточак зямлі.
Ты такі ненаглядны —
Край, дзе крылы ўзнімаюць буслы.
Тут бярозы, як свечкі, стаяць уздоўж ніў,
І раса на траве, як сляза,
Тут у ціхіх азёрах спакой назаўжды,
І высока блакітная раса.
Я з табой нарадзіўся, з табой і памру,
Ты — мой скарб, мая вечная цуд,
Хай грымяць у свеце вятры, не маўчу,
Бо цябе я ў сэрцы нясу.
Ты — званіца, што звоніць світаннем калісь,
Ты — крыніца жывой чыстаты,
Ты — той дом, куды сэрца заўжды імкнецца,
Край, дзе бацькаўскага водару сляды.
Хай шмат міль паміж намі, але я чую зноў:
Твой напеў, твой спакой, твой супакой,
Ты — мая калыханка, радзімая кроў,
Не старэеш з гадамі, рукой падаеш.
О, краіна буслоў, мой блакітны спакой,
Ты — прытулак душы на зямлі,
З табой сэрца маё назаўжды, назаўжды,
Куточак, дзе крылы буслы.
✧ тег: спакой ✧