Философские стихи
Философские стихи заставляют задуматься о вечном. В этой подборке — произведения, которые затрагивают глубинные вопросы бытия и человеческой души.
Сцяжына продкаў
Сцяжына продкаў вядзе мяне
Праз плошчы, вуліцы, двары,
Дзе кожны дом, як талісман,
Хавае таямніцы старыя.
Вось камяніца з цёмных блокаў,
Вось вежа, што глядзіць увысь,
І ўсё, што продкі тут паклалі,
Працягвае ў душы адбыцца.
Я не адзін — са мною тыя,
Хто будаваў і хто любіў,
Хто пакідаў сляды жыцця
І ў сэрцы горада застыў.
І я прадоўжу іх дарогу,
Няхай не лёгкую, але
Тую, што праз гады і трывогі
Вядзе да роднае зямлі.
Калыска
Мсціслаў наш родны, калыска стагоддзяў,
Твае муры — як абарона ад бур.
Тут кожны камень гісторыю водзіць,
І кожны вецер — бы сведка і суд.
Тут вечары ціхія, поўныя дум,
Тут сэрца б'ецца ў такт з зямлёй.
Ты — наш камень, наш апошні прытулак,
Мсціслаў, ты — наш вечны спакой.
✧ тег: філасофія ✧