Духовность в поэзии
Стихи, затрагивающие духовные темы, размышления о вере и внутреннем мире.
Стихи
Маўчанне лясоў
Будзе ўнукам наш голас чувацца
У маўчанні магутных лясоў,
Будзе вечнасць з зямлёю вітацца
Праз подых жывых галасоў.
Як пачуюцца веснія громы,
Як прачнецца ў балотах туман,
Мы ім скажам: вы — наша аскома,
Вы — наш сцяг, наш напеў, наш курган.
Хай жа сэрца не знойдзе спакою,
Пакуль чутны ў ім продкаў матыў,
Каб заўсёды свяціла над мною
Ўсё, што я ў гэтых песнях сатварыў.
Мы не згінем у попеле часу,
Мы ўваскрэснем у кожным зярня,
Мы пакінем ім гэтую казку —
Светлы шлях на радзіме, ў дабрэ.
Будзе ўнукам наш голас чувацца
У бясконцасці зорных начэй,
Будзе вечнасць з зямлёю вітацца
Ў кожным слове, што сэрцам гучыць.
Голас зямлі
Мсціслаў, твая зямля
Помніць князя і пажары.
Ты — старонка з жыцця-быцця,
Дзе пераплецены чары.
Тут рака і неба сінь,
Тут праца і малітва.
Мсціслаў, ты — наш абярог,
Наша вечная малітва.
Старажытны дух
Мсціслаў, твае вуліцы вузкія
Пахнуць ліпамі і мёдам.
Тут стагоддзі, як пацеркі,
Нанізаны на гады.
Кожны двор — свая легенда,
Кожны храм — нябесны звод.
Мсціслаў, ты — наша спадчына,
Наш сямейны ачаг.
✧ тег: духоўнасць ✧